ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ...

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

Παναγιώτα Μπουραντά, Αντί να πουν "μπράβο" στον π.Νικόλαο Μανώλη, τον καλούν σε απολογία λες και διέπραξε έγκλημα

 

 
Ψηφίστηκε παραμονές των Χριστουγέννων το σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλόφιλων. Το ίδιο σαν να λέμε δηλαδή ο "γάμος" των ομοφυλόφιλων, αφού η κυβέρνηση απλώς προσπαθεί να χρυσώσει το χάπι πίσω από την ορολογία, και αφού οι υποστηρικτές αυτών των αντιλήψεων έτσι κι αλλιώς δεν πιστεύουν στην ιερότητα του θεσμού του γάμου και της οικογένειας, όπως οι πιστοί χριστιανοί. Εξάλλου, για τους νομικούς ακόμα και ο γάμος μεταξύ ετερόφυλων είναι απλώς σύμβαση.
Ποια είναι η θέση της εκκλησίας όμως για αυτή την κατάσταση; Όλα τα χρόνια ξέρουμε από τους πνευματικούς μας και από όλους τους ιερείς πως η θέση της πίστης μας είναι πως η ομοφυλοφιλία είναι σοβαρότατο αμάρτημα. Πως οδηγεί κατευθείαν στην κόλαση. Πώς δεν συμβιβάζεται με τίποτα, με καμία κατάσταση και σε καμία εποχή, πως δεν υπάρχει οικονομία σε αυτή την αμαρτία. Και τώρα, με απόφαση της βουλής των Ελλήνων που έγινε νόμος του κράτους, η αμαρτία αυτή ντύνεται το περίβλημα του "γάμου". Πού είναι η επίσημη εκκλησία; Πού είναι η παραμικρή αντίδραση; Μερικοί μητροπολίτες χτύπησαν πένθιμα τις καμπάνες. Καλή κίνηση αλλά απλώς συμβολική, η οποία δεν πείραξε τους ομοφυλόφιλους σε τίποτα. Αντίθετα, με το θράσος που τους διακρίνει έκαναν τα αίσχη τους μπροστά στο ναό της μητρόπολης Αθηνών την ημέρα της ψήφισης του νομοσχεδίου. Οι υπόλοιποι εκκλησιαστικοί ταγοί, ακόμα και ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος, εκτός από κάτι μικροψελίσματα, τίποτα.
Εμάς τους πιστούς χριστιανούς, ποιος θα μας υπερασπιστεί; Εμάς που συνεχίζουμε να αποτελούμε το ποίμνιο των μητροπολιτάδων που αξιώνουν υπακοή, ποιος θα μας πει ότι κάνουμε το σωστό; Γιατί να μην δηλώσουμε κι εμείς άθεοι και να κάνουμε όποια αμαρτία μας βολεύει; 
Τα τελευταία χρόνια έχουν αλωθεί τα πάντα. Η αργία της Κυριακής σχεδόν καταργήθηκε. Τα θρησκευτικά στα σχολεία έχουν γίνει θρησκειολογικά, σε λίγο θα γίνουν και με τη βούλα. Η μεταμόσχευση έγινε υποχρεωτική, για να μην σου πάρουν τα όργανα πρέπει να το έχεις δηλώσει από πριν με μια γραφειοκρατικότατη διαδικασία. 
Ο χωρισμός εκκλησίας και κράτους έρχεται. Και τώρα αυτό. Το χειρότερο όλων.
Πού είναι η αντίδραση της επίσημης Εκκλησίας; Πού είναι τα συλλαλητήρια; Ο Άγιος Παϊσιος είχε βγει σε διαδήλωση για βλάσφημη ταινία. Για μια ταινία. Και τώρα έχει ισοπεδωθεί το σύμπαν και δεν οργανώνεται από την επίσημη Εκκλησία το παραμικρό. Επικροτεί η Εκκλησία αυτό το νομοθέτημα; Επικροτεί τον γάμο ή την με οποιονδήποτε τρόπο επίσημη ένωση ομόφυλων ζευγαριών ως κάτι φυσιολογικό; Δεν είναι αυτό θανάσιμη αμαρτία; Είναι άποψη της Εκκλησίας σήμερα ότι αυτό το νομοθέτημα είναι το χειρότερο που έχει ψηφιστεί από την ίδρυση του ελληνικού κράτους; Είναι η άποψη της Εκκλησίας ότι με αυτό οδηγούνται χιλιάδες ψυχές στη σίγουρη απώλεια, όχι μόνο διότι νομιμοποιείται το πάθος και δεν έρχονται αντιμέτωποι με τη συνείδησή τους οι ομοφυλόφιλοι αλλά και διότι αποτελεί παράδειγμα και παρότρυνση προς τους νέους και τα παιδιά να ακολουθήσουν έναν τέτοιο δρόμο στη ζωή τους; Γίνεται να είναι αποδεκτοί όσοι ψήφισαν αυτό το νομοθέτημα μέσα στην εκκλησία χωρίς μετάνοια; Τι προβλέπουν οι ιεροί κανόνες γι' αυτό;
Ξεκινήσαμε από τα gay pride πριν δυο - τρία χρόνια και φτάσαμε στο σύμφωνο σήμερα. Να είστε σίγουροι ότι σε λίγα μόλις χρόνια, θα έχουμε και την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους. Ήδη οι πολιτικοί μιλάνε για "μια κοινωνία που δεν είναι ακόμα έτοιμη να δεχτεί την υιοθεσία από ομόφυλους¨. Απομένει λοιπόν να την ¨ετοιμάσουν¨και γι' αυτό. Και η επίσημη Εκκλησία ...κοιμάται.
Κι έρχεται λοιπόν ένας απλός ιερέας, ο π. Νικόλαος Μανώλης,  και ξεχειλίζει από ιερή αγανάκτηση (αυτή που η πλειοψηφία των Ελλήνων νιώθει μέσα της αυτές τις μέρες, μην ξεγελιέστε, τα σχόλια στα ειδησεογραφικά άρθρα περί του συμφώνου στο διαδίκτυο, σε μη εκκλησιαστικά κιόλας sites, δείχνουν πως ο κόσμος στη μεγάλη του πλειοψηφία είναι εναντίον του συμφώνου) και γράφει μια επιστολή στον πρωθυπουργό που την ημέρα της ψήφισης του εν λόγω νόμου παρέστη προσωπικά στο  κοινοβούλιο για να ζητήσει συγνώμη από τους ομοφυλόφιλους που το σύμφωνο δεν είχε ψηφιστεί νωρίτερα και υπέφεραν τόσα χρόνια οι καημένοι, και του καταμαρτυρεί όσα θα έπρεπε να του καταμαρτυρήσει η επίσημη εκκλησία.  Μια επιστολή που πηγάζει απο ιερή αγανάκτηση και αγωνία (το ξαναλέω) και που παρά το καυστικό ύφος της, είναι ευστοχότατη τόσο στην κριτική, όσο και στα ιστορικά παραδείγματα που μεταχειρίζεται και στους πνευματικούς κινδύνους για τους οποίους προειδοποιεί. Γιατί εμείς μάθαμε ότι υπάρχουν και πνευματικοί νόμοι, οι οποίοι λειτουργούν και αυτοί τονίζονται στην επιστολή. Δυστυχώς, οι πράξεις του κυρίου πρωθυπουργού, αν και δεν αποτελούν επιλογή της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού στο συγκεκριμένο θέμα του συμφώνου συμβίωσης, ωστόσο θα έχουν τον πνευματικό τους αντίκτυπο σε όλους μας. Και αντί να του πουν  "μπράβο", τον καλούν σε απολογία λες και διέπραξε έγκλημα.
Αυτή η συμπεριφορά όμως, δεν εκφράζει εμάς τους πιστούς της εκκλησίας. Ούτε το να μην κάνετε τίποτα, κύριοι της μητρόπολης ή των μητροπόλεων, ούτε το να διώκετε αυτούς που τόλμησαν να κάνουν το ελάχιστο. Να διαμαρτυρηθούν. Εκφράζω τη βαθιά αποδοκιμασία μου προς αυτή την ενέργειά σας. Και επειδή αυτή η κοινωνία φτάνει στα όρια της, να ξέρετε πώς εμείς ως πιστοί ορθόδοξοι έλληνες χριστιανοί, θα κάνουμε το παν, κόντρα σε οποιονδήποτε, ώστε να διαφυλάξουμε την πίστη μας, τις αρχές, τις αξίες, τα ήθη και τα έθιμα της ελληνικής ορθόδοξης κοινωνίας μας. Με ή χωρίς εσάς.
Παναγιώτα Μπουραντά, δικηγόρος.